Osmanlının 'Kuş Evleri'

Osmanlı döneminin 'Kuş Evleri' yok oluyor

Osmanlı döneminde özellikle serçe, kumru, güvercin gibi kuşların soğuk kış günlerinde barınması için cami, medrese, türbe, kilise ve sinagogların dış cephesine yapılan ve zarif mimarileriyle göz okşayan kuş evleri günümüzde yok olma tehlikesiyle karşı karşıya bulunuyor.

Sanat tarihçisi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesinde öğretim görevlisi Hayri Fehmi Yılmaz yaptığı açıklamada, “kuş evi”, “kuş sarayı”, “serçe sarayı” ve “kuş köşkü” de denilen yapıların, Osmanlı mimarisinde 17. yüzyılın sonlarından itibaren görülmeye başlandığını ve 18. yüzyılda yaygınlaştığını söyledi.

Osmanlı'nın hayır kurumuna özel bir önem atfettiğini belirten Yılmaz, kuşların yuva yapması, soğuktan korunması amacıyla yapılan kuş evleriyle sevap işlemeyi de amaçladığını anlattı.

Yılmaz, Osmanlı İmparatorluğu sınırları içinde yer alan eserlerde görülen kuş evlerineİstanbul başta olmak üzere Edirne'den Doğu Beyazıt'a kadar birçok yerdeki yapılarda rastlandığını belirterek, kuş evlerinin, batıdaki kadar heykel ve kabartma kullanılmayan Osmanlı mimarisinin çok ağır başlı olan cephelerini de hareketlendirdiğini ve süslediğini kaydetti.

İstanbul'u Dinliyorum-Orhan Veli Kanık

İSTANBUL'U DİNLİYORUM

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar, ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
                    
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Kuşlar geçiyor, derken;
Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık.
Ağlar çekiliyor dalyanlarda;
Bir kadının suya değiyor ayakları;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
                    

1922-1923 Cuma Ligi

Pazar Ligi'nin faaliyeti sırasında Anadoluspor, Darülfünun, Terbiye-i Bedeniye, Türk İdman Ocağı, Müma­resatı Bedeniye, Şehremini ve Fener­bahçe kulüpleri biraraya gelerek 1912'de "Cuma Ligi"ni kurdu. An­cak Balkan Savaşı nedeniyle lig, 1915'te faaliyete geçebildi. Cuma Li­gi'nin kurulması; Pazar Ligi'ndeki ku­lüplerin tepkisine neden oldu. I. Dün­ya Savaşı'nın başlamasıyla Pazar Li­gi'nin dağılması üzerine Türk kulüple­ri aralarında gruplara ayrılarak İstan­bul Futbol Birliği ve İstanbul Şampi­yonluğu Ligi'ni kurdu. 1915-1916 yıllarında ise bu iki lig birleştirilerek Cuma Birliği Ligi oluşturuldu. 1918-1919 lig oynanmadı ve ertesi sezon da yarıda kaldı. Toplam 6 sezon oynanan ligde Altınordu, Fenerbahçe ve Galatasaray 2'şer defa şampiyon oldu.

Fenerbahçe (1922-1923) sezonunda hiç gol yemeden şampiyon olup bir dünya rekoru kırdı. Bu lig 8 takımın yer aldığı Cuma ligidir. Cuma liginde Fenerbahçe 58 gol atıp kalesinde gol görmemiştir. Aynı ligde Galatasaray 3. olmuştur. Yukarıda ki fotoğraf o seneki Galatasaray-Fenerbahçe maçının biletidir. Sekiz takım arasında iki devreli lig sistemiyle oynanan maçların bazıları Fenerbahçe'nin büyük bir farkla şampiyonluğu kazanmasından sonra oynanmadı.Yine bazı kulüplerin gelir sağlamak amacıyla özel karşılaşmalar, kupa maçları yapmaları da maçların ertelenmesine ve oynanmamasına neden oldu. Fenerbahçe son iki maçını oynamadan şampiyonluğa ulaşırken, 12 maçta yenilmediği gibi hiç de gol yemedi. Hiç gol yemeden kazanılan şampiyonluğu, Türk futbol tarihinde bugüne kadar başka hiçbir takım elde edemedi.
  Ligde Fenerbahçe ve Galatasaray arasında 17 Kasım 1922'de oynanılan maçı sadece 14 kişi izledi.Yoğun yağmur altında oynanılan ve iki takım arasındaki en az seyircili maç olan müsabakayı Fenerbahçe 3-0 kazandı. 9 Mart 1923'te Taksim Stadı'nda oynanan maçta ise yine Fenerbahçe, sahadan 4-0'lık sonuçla galip ayrıldı.

Bu sezonda galibiyete iki, beraberliğe ise bir puan verilmiştir.

Poz.	Takım	O	G	B	M	A	Y	Av	Puan
1	Fenerbahçe	12	11	1	0	58	0	+58	23
2	Altınordu	10	8	1	1	17	1	+16	17
3	Galatasaray	10	4	1	5	12	16	-4	9
4	Süleymaniye	9	4	0	5	9	30	-21	8
5	Hilal	11	2	4	5	11	23	-12	8
6	Anadolu	11	2	3	6	8	17	-9	7
7	Vefa	11	3	1	7	6	27	-21	7
8	Darüşşafaka	10	1	3	6	7	14	-7	5

Ben Sana Mecburum-Attila İlhan

Ben Sana Mecburum
ben sana mecburum bilemezsin
adını mıh gibi aklımda tutuyorum
buyudukce buyuyor gozlerin
ben sana mecburum bilemezsin
icimi seninle isitiyorum

agaclar sonbahara hazirlaniyor
bu sehir o eski Istanbul mudur
karanlikta bulutlar parcalaniyor
sokak lambalari birden yaniyor
kaldirimlarda yagmur kokusu
ben sana mecburum sen yoksun

sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
insan bir aksamustu ansizin yorulur
tutsak ustura agzinda yasamaktan